|
|
 |
Her yazar, kitaplarına kendini de saklar. Ama gün gelir satır aralarında anlatmaktan vazgeçer kendisini. Artık yaş kemale ermiştir. Yaşadıkları, yaşayamadıkları, düşleri, gerçekleri... Hesaplaşma zamanıdır. Paul Auster'ın kendi hikâyesine dönerek yazdığı Kış Günlüğü, sıradan bir yaşamöyküsü değildir, usta bir kalemden çıkmış roman gibi bir yaşamdır.
Yazar bu kitabı neden yazdığını kendi cümleleriyle şöyle açıklar:
'Ne de olsa zaman azalıyor. Belki de şimdilik hikâyelerini bir yana bırakıp hayatının anımsadığın ilk gününden bugüne kadar bu bedenin içinde yaşamanın nasıl bir duygu olduğunu incelemeye çalışsan iyi olur.'
(Tanıtım Bülteninden)
| 2 okuyucu
bu kitap için görüş bildirdi.. |
|
| | |
|
|
|
Esin Perisi 1
1/10/2012 00:27
'Yataktan kalkıp pencereye giderken soğuk yer döşemesine çıplak ayaklarınla basıyorsun.Altı yaşındasın.'
Otobiyografik anlatıma en çok yakıştırdığım üslupla anlatmış,Paul Auster kendini...Bir yol çiziyor size karşınızda 6 yaşında bir erkek çocuğu...Annesine hayran...Daha sonra o çocuk büyüyor birden 64 yaşında eş oluveriyor.Babasıyla düşlerinde konuşan...Tekrar küçülüyor,14 yaşında oluyor.Aşık olmadığı bir anı bile olmayan...
Bir erkek çocuğunun kendini keşfedişini çatışmalarıyla,tezatlıklarıyla oldukça samimi bir şekilde görüyorsunuz gittiğiniz yolda.İş işten geçmeden konuşması ve söyleyecek başka bir şey kalmayıncaya kadar da konuşabilmek umudunu taşıması lazım çünkü.Ne de olsa zaman azalıyor...
Size çizdiği yolun sonuna yaklaştıkça o erkek çocuğu büyüyor ve önünüzde bir kadınla yürümeye başlıyor.Özeniyorsunuz o kadına,zaman zaman kıskanmaya başlıyorsunuz hatta...Eşini anlatıyor Paul Auster...Kendisinden çok daha fazla gelişmiş,içinde hapsettiklerini ondan çok daha iyi ifade edebilen,çok daha makul ve çok daha aklı başında bir kopyasını...
Yataktan kalkıp pencereye giderken soğuk yer döşemesine çıplak ayaklarınla basıyorsun.64 yaşındasın.Dışarıda hava gri,neredeyse beyaz,görünürde güneş yok.Kendine soruyorsun:Daha kaç sabah kaldı? Bir kapı kapandı.Bir başka kapı açıldı.Hayatının kışına girdin. diye noktalıyor kitabını Paul Auster...
Kitabı kapatıp balkona çıkarken derin bir nefes alıyorsun.22 yaşındasın.Kendine soruyorsun: Siri gibi şanslı bir kadın olur muyum ki?
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
Siyah Mor
7/3/2012 15:34
Yazarın kendi kaleminden biyografisi..Çocukluğundan bugüne en mahrem anları da dahil.. Değişik bir çalışma olmuş.
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
| Aynı konudaki diğer kitaplar için tıklayın: |
Aynı kişilerin diğer kitapları için
tıklayın: |
|
|
|
|
|
Paylaşın
Önerin
Ekleyin
