|
|
 |
Albert Camusnün (1913-1960) en tanınmış, en çok yabancı dile çevrilmiş, en çok incelenmiş ve hala en çok satan kitaplar arasında yer alan 'Yabancı', aynı zamanda yazarın en gizemli yapıtı. Ölümün egemen olduğu bir 'varlık'ın en anlamsız olgularını saçma bir düzensizlik içinde yaşayan bu romanın başkişisi 'Meursault', bir simge kahraman değildir, 'adı' olmayan bir 'Yabancı'dır; bu eksik kimlik, gerçeklikten algıladığı şeyi yapılandıramayan, yeniden örgütleyemeyen, ama gerçekliğin yankılarını yakalamaya çalışan bir boş bilincin imgesidir. Onun kayıtsızlığı ve edilgenliği, işte bu boş bilincin ürünüdür. Yabancı, büyüleyici gücünü, içinde barındırdığı trajedi duygusuna borçlu: Bir türlü ele geçirilemeyen anlamın sürekli aranması, bilinç ile toplumsal dünya arasındaki çatışma... Camus'yle buluşanların hiçbiri, onunla karşılaşınca hayal kırıklığına uğramamıştır. 'Mutluluk, bir yerde ve her yerde hiçbir şey beklemeden dünyayı, insanları sevmektir, ' der Camus. Giderek daha çok sevilen bir yazar olması, onun bu sevgisinin yansımasından başka bir şey değildir. (Arka Kapak)
| | |
|
|
|
birsen_birben
1/7/2009 04:10
adı ilgimi çekmişti okurkende sıkılmadan bitirdiğim kitaplar arasında
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
argenson
4/4/2009 20:49
Yabancı, ilk bakışta sade ve sınırlı bir hikaye olarak gözükse de, Albert Camus'un geniş çevrelerce tanınmasını sağlayan en önemli eseridir. Hikayenin kahramanı özünde sıradan bir insandır fakat yaşamış olduğu bir talihsizlik yüzünden haketmediği bir mekanda bulmuştur kendisini. Bu andan sonra kahramanımız, kendisini yargılama yetkisine sahip olan insanların çarpık düzenden nasıl etkilendiklerini saf bir gözle incelemiş, geçmişte bir arada bulunduğu kişilerle farklı koşullarda yüzleştiğinde gösterdikleri yanıltıcı tutumlara tanık olmuştur. Ne yazık ki kendisi, toplumdaki sahte değer yargılarının bir madurudur ve kendisini var etmek adına inatla bildiğini okuyacaktır. İdama giderken, hayatı sevmekle köprüleri atmak arasında kalan ve tüm bu ikilemlerin içerisinde tanrının adını bile anmayacak kadar da cesurdur...
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
tombombadil
9/2/2009 23:00
Hepimiz boşlukta yaşyoruz aslinda,Kimimiz bunu farkedemez,yani ya çouklari uğruna yaşayan anne,sadece işinde yükselmek isteyen bir çalişan gibi... Bu kişiler bunaltici duyguyu farkedemezler,Ama ya diğerleri? Yaşamak için amacı olmayanlar...Sartre nin bulantisi,dostoyevski nin yeraltindan notlari,ötekisinde ki gibi.Albert Camus işte bu insanlardan birini anlatiyor,yalniz Camus da kesinlikle umut var,romanin kahramani idam günü gelmeden önce yaşama isteği uyaniyor ama ölüme son yolculuklukta yine aynı kayıtsızlık! ,
ölmeden önce okunması gerekli kitaplardan biri...
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
yolalmak
25/11/2008 23:31
sade bir dille yazılmış...kitabın değeri okunduktan sonra anlaşılıyor..çünkü insana farklı şeyler düşündürüyor..ve dönemine göre konusunu da cesaretli buldum açıkçası..
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
bekirim
3/10/2008 21:14
sevgili kitap severler bu kitabi iki yil önce okumusdum ve okurken bitsede kurtulam dedim ama ardan iki yil gecince bu kitap tekrar karsima cikti ve anladimki iki yil önce ben bu kitabin seviyesine kendimi ayaliyamamisim. oysaki dünyanin en büyük romanlarindan bir tanesidir. yasadim hayat bana o itabin neler demek istedigini anlatti. sizden istegim hemen karar vermeyin cünkü camus ü anlamak icin zaman lagzim. bu kitabi okuduktan iki yil osnra tekrar okuyun.
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
belkizim
28/7/2008 12:24
doğrusu beğenmedim
,
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
KIYAMETE 5 VAR - LAMES
5/7/2008 10:28
yaşantımı sorgulamama neden olan bir kitap vede aslında erken yaşta okumak ne kadar sağlıklı diye düşündüğüm bir kitap ben 6.sınfta okudum ve sonra lise 3 de okuduğum vakit kitap benim için anlam kazandı.MUHTEŞEM okunması gereken bir kitap ama dediğim gibi erken yaşlarda okunursa kitabın ruhunu yakalayamama olasılığı yüksek diye düşünüyorum.
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
_Kenan_
27/3/2008 11:51
Kim bu “Yabancı”
Yabancı, adlı eser ilk kez 1942’de yayımlandı. Romanın basit bir kurgusu vardı. Kapsamı da oldukça dardı. Yine de bir karakter romanı özelliği taşıdığından derin bir kişilik çözümlemesiyle beraber varoluşçu felsefeye (Camus’un varoluşçuluğu) ilişkin önemli bir eserdir.
Camus, ‘Sisyphos Söylemi’ adlı makalesinde edebiyatın felsefi düşüncelerin taşıyıcısı olmasına şiddetle karşı çıkar; ancak bu eseriyle kendiyle çelişmiş oluyordu ki bu eser, bir felsefi düşünüşün edebi bir eserde dile getirilişinin yetkin örneklerinden birini oluşturuyordu. Yazar varoluşçuluğa ilişkin düşüncelerini, eserin kahramanının dilinden dolayımsız olarak yansıtmıştır burada.
Eser Cezayir’de yaşayan bir Fransızın rastlantı sonucu bir Arapı öldürmesi ve bu bu sürecin onu idama kadar götürüşünü konu ediniyor. Eser kahramanı yaşamında tutunduğu kayıtsızlığı idama giderken bile sürdürür. Bunun sebebi ise onun yaşama bakış açısında ortaya çıkar.
Eserde “zaman mefhumu”nu öne çıkarması belki de “yanlış bir zamanın insanı” olduğunu anlatma gayesinden ileri geliyordu. Ki bu zaman “kayıp” bir zamandı. Masmavi denizin berraklığı karşısında kapıldığınız bir büyü; ama bu tekin bir berraklık değildir, sizi boğabilir, fark ettirmeden hem de.
Şaşkınlıkla algılamaya çalışıyorsunuz değerler dünyasını. Annesinin ölümünü bile vukur bir halde karşılıyor roman kahramanı, dahası bizim de metin bir halde bu filmi görmemizi istiyordu! Bu onun yapıtıydı ne de olsa ve onun içine girebilmek için de biraz “o” olmamız gerekiyor.
'O' bir 'yabancı' gerçekten, onu tanımak istersiniz; ama kendini ele vermez asla. Bazı mırıltılar dökülür dudaklarından. Çok önemli şeyler söylüyormuş gibi gelir size; ama bu 'önem' sadece 'anlaşılmaz' olanın verdiği gizemden başka bir şey değildir. Gizemli olmak amacı yoktur. Ama dayandığı temel felsefe; varlığın özüne inebilme isteği, kendini evrende varlıksal amaç itibariyle tarif edememenin bunalımı ve bütün bunların toplamında, yabancılaşma. Aslında o da anlaşılmadığından yakınır sık sık, ama bunu sadece hissettirir, söylemez!
Satırlar arasında gezmeye başladığınızda, bir kentten ötekine gideduran bir yabancı canlanıyor gözünüzde. Ama daha başından bunun maddi bir 'yabancılık' durumu değil, duygu-düşünce-yaşam algılayışı alanlarında bir farklılık olduğunu anlıyorsunuz. Annesinin ölümünü anlatması aslında sadece bir uçlaştırma girişimi olsa gerek ki bize hiçbir şeyi umursamadığını anlatıyor özetle. Annesinin cenaze merasiminde tanıştığı yaşlılar, komşuları, birlikte olduğu kadın... Hepsi sadece birer akisten ibarettir. Bu yaşama yabancılaşma hastalığından kurtulmanın son çırpınış akisleridir onlar; ama nafile! Çünkü onların varlıkları veya yoklukları arasında hiçbir fark yoktur.
“İnsan, kolektif yaşamın yürüyen şeridi üzerinde bir paket gibi durmayıp, kendi yaşamına kendi biçim vermelidir.” diyen Camus, roman kahramanın hayat karşısında tamamen edilgin bir tavır takınmasını, belki de yaşamına ilişkin karalarda etkin olmayışına bağlamak ister. Dolayısıyla (kesin olarak bilmesek de) onun idamını bu yüzden engellemez ve onu soğukkanlılıkla ölüme gönderir. Çünkü ‘ömürlerin solduğu yurtta, akşam bir suskunluk anıtı’ olmaya devam edecekti.
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
En sevdiğim roman PARA Pierre Rey
31/12/2007 19:04
YABANCI Albert Camus; Çeviren: Vedat Günyol,Can Yayınları (Erdal Öz): Roman,119 Sayfa
Meursault,YABANCI romanının kahramanıdır; yitik bir kişiliktir...vurdumduymazlığın,
aymazlığın,boşvermişliğin,gamsızlığın,ilgisizliğin,cahilliğin başarılı bir timsalidir. Albert Camus'nün beni düşündürmeye zorladığı dünya görüşüne karşı olabilecek en örnek insan nasılsa Meursault öyledir,hatta fazlası vardır(!) .Romanı okurken olayların tekdüzeliğine canım sıkılmış olsa bile bunun öneminin olmadığına hükmettim sonradan. Bu aymaz kahramanımız adam öldürür,bunu bile dert etmez kendine,farkında değil gibidir.
Çok başarılı bir karakter olarak kabul etsem de Meursault'u,romanın doyuruculuğu ile ilgili aynı şeyi söyleyemiyorum.Bir bütün olarak ele aldığımda sekiz puanı haketmiş olabileceğinden de emin değilim.Emin değilim ama bir başka şüphem daha var:Belki dokuz ve hatta on puan vermem gerekiyordur ama beni rahatsız eden bir yanı var romanın.Üstelik ilk okuduğumda daha fazla beklentim vardı zira kitaba ve Albert Camus'ye pek methiye düzmüştü tavsiyede bulunan tanıdığım.
Çok ilginç bir kitap.Bir daha okursam eğer...puanım (belki) çok daha farklı olabilir!
Saygılarımla,
Semih Oktay
31 Aralık 2007 Pazartesi
Bayrampaşa
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
|
|
|
eda erensoy
7/11/2007 08:23
hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biri.düşünmeye zorlayan,düşündükçe insan beyninin alabildiğince uçsuz ve bucaksız bir kaosun ortasında dolanmasına sebeb olan bir kitap..zor gibi görünen ama okudukça ve gerçeklere kıyaslanınca kitabın ağırlığı hayatın ağırlığı karşısında zayıf kalıyor.. eda.
sizce, bu okuyucu görüşü yararlı mı?
Evet
|
Hayır
|
| |
| Aynı konudaki diğer kitaplar için tıklayın: |
Aynı kişilerin diğer kitapları için
tıklayın: |
|
|
|
|
|
Paylaşın
Önerin
Ekleyin
